No i dzisiaj spadła na mnie nowina, jak grom z jasnego nieba. 
Powinnam się spodziewać, że się coś spierdoli.
Wszystko szło zbyt gładko, zbyt pięknie. 
Odliczam sobie spokojnie dni do powrotu, zostało raptem 28 dni.
A dzisiaj bomba, najprawdopodobniej zostanie tam do 10 lipca.
Ryczeć mi się chce i mam doła.
Pierdolone szwaby. Zawsze kurwa wszystko namieszają i rozpierolą.
Wszystkie plany jasny szlag trafił.

Uwielbiam się z Nim przekomarzać :)


30 dni

Tęsknię. Tak cholernie tęsknię. Mam dziś kryzys. A tu dopiero dwa tygodnie minęły. Dłuży się cholernie :/ Jeszcze 5 długich tygodni..

No i pojechał. Na długie dwa miesiące. Oby szybko leciało.
Czas zacząć odliczanie.  64 dni jeszcze.

No to wyjeżdża w sobotę. Yh

Zostało nam już tylko kilka dni..
Potem dwa miesiące rozłąki.

No i pierścionek już lśni na palcu :)

17.11.2012 roku :)
Data wybrana, sala zamówiona, zespół zamówiony. Fotograf do potwierdzenia.
I najgorsze z najgorszych - wybór sukni przede mną. To będzie hooorrror.

:)

Jak się pierdoli to wszystko. K. wyjeżdza 20 kwietnia do Niemiec, auto się psuje. Przeprowadzka z powrotem do rodziców na gwałt w ciągu pięciu dni. Jeszcze się nie przeprowadziłam a już żałuję swojej decyzji. Trzeba było zostać w mieszkaniu i płacić te 700zł ale mieć spokój i nie zszargane nerwy.

Rodzice ciągle upierają się żebym mieszkała z bratem na górze. Ja podziękuję.
Eh, nie będę się prosić.  
Już mam dość. Jestem wykończona tą szarpaniną.
Jedyny pozytyw to zaręczyny.

No to zaręczyny 09 kwietnia :)


E: Ej, ale zanim Ty poprosisz moich rodziców  o moją rękę powinieneś najpierw poprosić mnie czy się zgodzę wyjść za Ciebie.
K: E tam, wcale nie muszę, już jesteś moja.

:)
Zmiany zmiany.
Znowu się przeprowadzamy.
K. wyjeżdża znowu do Niemiec na dwa miesiące, zostanę sama. Nie opłaca się płacić czynszu skoro i tak mamy sobie szykować górę u moich rodziców.
Eh, kolejne długie dwa miesiące. No ale może jakoś w miarę szybko zleci.

Od kilku dni wypytuje mnie jakie pierścionki mi się podobają, jakie lubię :)
Oj, chyba coś się szykuje :)
Tylko ten wyjazd..

I w kwietniu znowu dwa miesiące rozłąki :(
Nienawidzę tego :/

E : Co masz do zarzucenia mojemu gotowaniu?!
K: Mało! Jesteś moją najlepszą kucharką na świecie :)

No i jak tu się denerwować i złościć na Niego ?:)

Do szczęścia brakuje mi tylko w miarę szczupłej sylwetki.